RSS  

شماره رومها ==>

 آسيا ==>

 تهران (1 تا 8)

 کرج> (9 تا 10)

 اصفهان (11 تا 15)

 شيراز (16 تا 20)

 بندر عباس> (21)

 اهواز (22 تا 25 )

 قاعمشهر (26 تا 30 )

 تبريز> (31 تا 35)

 همدان (36)

 کرمان (37)

يزد (38)

 رشت> (39 )

 بوشهر (44)

 کردستان(45 تا 48)

ساري>(48)

 گرگان> (49)

 گنبد(50)

 کرمانشاه(51 تا 55)

 ارک (60 تا 65)

 چالوس ( 66 )

 قزوين ( 67 تا 69 )

ماهشهر ( 70 )

 ابادان ( 71 )

سيستان ( 72 تا 77 )

 اين ليست رو واسه همه دوستانتون ایمیل بزنید تا باز هم مثله قبلاً برين تو روم

*گر چه از دوری این فاصله ها مأ یوسم از همین فاصله دور تو را می بوسم

*چشماتو دایورت کردی رو دلم هیچی نگفتم حداقل از رو ویبره درش بیار تا اینقدر دلم رو نلرزونی ....

*اگه بگی دیگه دوستم نداری جوجه می شم می رم توی باغچه اینقدر جیک جیک میکنم تا پیشی بیاد منو بخوره.

*خوشبخت ترین پسر کسی هست که اولین عشق یه دختر باشه و خوشبخترین دختر کسی هست که آخرین عشق یه پسر باشه.!.

*مردها مثل جای پارک (پارکینگ) هستن خوبشون که قبلا اشغال شده بقیشون که مونده یا کوچیک هست یا جلو در مردم هست.

*می گن خدا ابر رو به گریه در میاره تا گل بخنده پس هر وقت بارون اومد یادت نره بخندی.

*گر با غم دوریت نسازم چه کنم / با یاد تو گر عشق نبازم چه کنم / چون در نظرم فقط توی ماییه ناز / گر من به تو ای دوست ننازم چه کنم.

*میدونی چرا بعضی شبها زود صبح می شه؟؟؟؟؟؟ چون خورشید هم دلش برای چشمای تو تنگ میشه.

*همیشه تصور کن توی یه دنیای شیشه ای زندگی میکنی پس مراقب باش به طرف کسی سنگ نندازی چون اول دنیای خودتو می شکنی.

*عشق خام میگه: چون به تو نیاز دارم دوستت دارم ، عشق پخته می گه : چون دوستت دارم بهت نیاز دارم.

*نانوا هم جوش شیرین می زند..

....

..... بی چاره فرهاد!!!!!!!!!

* مهم نیست که قشنگ باشی قشنگ اینه که مهم باشی حتی برای یه نفر...........

*عشق ورزيدن خطاست حاصلش ديوانگي ست عشق ها بازيچه اند عاشقان بازيگر اين بازي طفلانه اند عشق کو ؟! عاشق کجاست ؟! معشوق کيست؟

فقط نظر یادتون نره ها

روزگاری بود ميوه اش فتنه، خوراکش مردار، زندگی اش آلوده، سايه های ترس شانه های

 بردگان را می لرزاند. تازيانه ستم، عاطفه را از چهره ها می سترد. تاريکی، در اعماق تن

 انسان زوزه می کشيد و دخترکان بی گناه، در خاک سرد زنده به گور می شدند. و در اين

 هنگام بود که محمد (ص) بر چکاد کوه نور ايستاد و زمين در زير پاهای او استوار گرديد.

«اِقرَأ باِسم رَبِّک اَلُّذِی خَلََقَ» عيد رسالت و جشن برگزيدگی و برانگيختگی پيامبر بزرگ

اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) بر جهان و جهانيان مبارک باد.

تو گل سر سبد باغ خیالم بودی

در نهانخانه دل تازه نهالم بودی

در کویری که عطش سوخته بود احساسم

تو همان چشمه زیبا و زلالم بودی

در شب غربت و در ظلمت تنهاییمن

بدر من بودی و هم ماه هلالم بودی

بودی و بودنم ازبود تو بود

رفتی انگار که امید محالم بودی

بی تو هیچم ،کاش باور بکنی

شور شعر من و هم فضل کمالم بودی

بین قلب من و مردن ،نفسی بیش نبود

اندر ان لحظه آخرذ تو مجالم بودی

با تو ÷روانه خوشرنگ گلستان بودم

همه جا در همه حالی پر و بالم بودی

از خانم سهیلا یونسی

*********************************************************************

روزی همراه شقایق امد و همراه پرستو پر کشید

من نمی دانم که در جام چشمانش چه بود

می شد از آن جرعه جرعه سر کشید

در تمام لحظه های بودنش،جان من باغی پر از آلاله بود

ماجرای عشق او با قلب من،ماجرایی کهنه و صد ساله بود

کهکشانی مهربانی بود در دست او

باغ سر سبزی محبت خفته در چشمان او

از کلامش عطر شب بو می چکید

مست می شد هر که آن را می شنید

در سر گیسوی او یلدا ترین شب خفته بود

شاپرک در گوش او از بی وفایی گفته بود

یک شب اما در میان بهت من

شاد و سر خوش از دیارم پر کشید

من نمی دانم چه دید از من به جز مهر و وفا

کانچنین زنجیر الفت را برید

*********************************************************************

حریم دل

دیوانه چشمان توام ، لیک دو چشمت

در بند غروری استکه احساس ندارد

بوی خوش گیسوی پریشان و سیاهت

من مطمئنم هیچ گل یاس ندارد

گفتم که مکن ترک من ای راحت جانم

خندیدی و گفتی که التماس ندارد

برندگی تیغ کلامت به دل شیشه ای ما

باور بکن ای گل که تیغه ی الماس ندارد

عشق تو کمر بسته به قتل من و دانم

خود نیز ندانی که کشیم ز جفا یا که تمنا

بیچاره کشی این همه وسواس ندارد

صد بار سرم خورده به هر سنگ ندامت

نازم سر سر سخت که اماس ندارد

ما خوشه روییده ز در دانه عشقیم

در مزرعه ما ترس کسی از لبه داس ندارد

*********************************************************************

دریایی بی زورق

بهار است و بهار بی شقایق را نمی خواهم

جنون است و دلی که نیست عاشق را نمی خواهم

گرفتارم در این دریای بی زورق،خداوندا

من این دریای بی غوغای را نمی خواهم

به هم امیختم من اشک و خون را

که تا ترسیم گردانم جنون را

به فرهاد و به تیشه شرم باید

من از مژگان بسازم بیستون را